El ele tutusularak oynanilan oyunlar vardir cacuklarin oynadigi, en azindan biz kucukkene oyleydi. Cember olur doner, sarki soylerdik, sonra birisinin ismini soylerdik, o kisi bisi yapardi, cok eglenceli gelirdi bu bize, cok gulerdik. Genelde kizlar oynardi bunu. 5-6 kiz. Macir kizlari beyaz ve tombul olurlardi genelde. Benim kardesimde biraz oyleydi, tombis tombisti elleri. Benim ellerim zayif ve catlak olurlardi, hatta o kadar catlaktiki kanardi catlaklar, cok camur oynadigim icin oyle oldugunu soylerdi annem. Camurdan kucuk heykelcikler yapmaya bayilirdim, oyleki cok ustalasmistim bu konuda. Yuzlerce sanat eserim vardi. Birkersinde tam takim bir bebek evi yapmistim, koltuklar, yataklar, banyo, tuvalet herseyiyle. Her aksam sicak limonlu suyun icinde tutardi ellerimizi hepimizin, hepimiz demek uc kardes, sonra kremlerdi kadincagiz bi guzel ama genede pek ise yaramazdi. Hep catlak catlaktilar. Bir bahar gunu ogretmenimiz dersimizi disarda isliyordu, dersin ortasinda nedendir bilinmez, belki ben soz almistim, belki ogretmenime ilk defa cok yakin oturuyordum, belkide hakkaten o gune kadar farketmedigim kadar cirkindi ellerim, aslinda beni sevdiginide dusunurdum sinifin en caliskan ogrencisi oldugum icin bide hep beni secerdi gosteriler icin filan ne biliim. Ellerime bakti ve dediki '' kizim ayse o ellerin nasil catlak catlak oyle, bisiler yapsana'' yada buna benzer bisi iste. 3. sinifim iste ozaman ve cadinin tekiyim, baska birisi olsa hemen lafi yapistiririm ama ogretmenimin canim benim ellerimi farketmisti ve begenmemisti, sulu gozlu oldugumdan sadece icerlemeyip bide agladim galiba. Anneme soyledimmi hatirlamiyorum, soylememisimdir. Cocuktum unuttum gitti. Cember olup el ele tutusarak oyun oynamaya devam ettik ve ben o oyunlardaki tombul beyaz elli kizlarin ellerine cok ozendim.Acaba cinli kucuk kizlarinda boyle ozentileri varmidir, hepsi zayif ve kuru sanki. Ben simdi cikiim Taipei sokaklarina bi kontrol ediim....
soğuk ve şehirlerarası
